Το χνάρι σου

Σε μια ταράτσα ψηλά, με την κασκέτα σκιά,
κοιτάζω τον ήλιο που σβήνει αργά.
Η πόλη από κάτω μια άδεια σκηνή,
κι εγώ ένας θεατής που ζητά μια φωνή.
Περπάτησα δρόμους, στενά και πλατείες,
μα βρήκα μονάχα παλιές ιστορίες.
​Εκεί που ακούμπησες, εκεί που σταμάτησες,
εκεί που μια λέξη γλυκιά μου ψιθύρισες.
Όλα έχουν μείνει ακίνητα εδώ,
σαν ένα σημάδι, σαν ένα δεσμό.
Μα το δικό σου το πέρασμα, φως μου,
είναι ο μόνος χάρτης του κόσμου.
​Ψάχνω το χνάρι σου μέσα στη σκόνη,
σ’ έναν ορίζοντα που με πληγώνει.
Εκεί που πάτησες, άνθισε η πέτρα,
κι εγώ τη ζωή μου μετράω σε μέτρα.
Πού είσαι, πού χάθηκες, πού ανασαίνεις;
Στο ίδιο το χνάρι σου πάντα επιμένεις
Κι αν η βροχή το σημάδι σου σβήσει,
η καρδιά μου ποτέ δεν θα σε λησμονήσει.
Θα είσαι το βήμα που ακούω το βράδυ,
το μόνο μου αστέρι μέσα στο σκοτάδι.
​Ψάχνω το χνάρι σου μέσα στη σκόνη,
σ’ έναν ορίζοντα που με πληγώνει.
Εκεί που πάτησες, άνθισε η πέτρα,
κι εγώ τη ζωή μου μετράω σε μέτρα.
​Το χνάρι σου...
Μια υπόσχεση στη λήθη...
Εκεί που αρχίζει η δική μου αλήθεια

Soul, Tense, Androgynous Vocals, Piano, Bass