รอยยิ้มของผู้หญิงบ้านๆ

[Verse 1]
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงบ้านๆ
รองเท้าเก่าๆ คู่เดิมทุกวัน
เช้าตื่นมา หอบความฝันไปทำงาน
เหนื่อยทั้งกาย แต่ต้องทำเหมือนว่าทัน

[Verse 2]
มือที่หยาบ กำเงินไม่เคยอยู่
มีแต่หนี้กับความห่วงกังวล
เคยฝากใจไว้กับคำว่ารักสักคน
กลับเหลือแค่เงาในห้องมืดมิดของตน

[Chorus]
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงบ้านๆ ที่ไม่มีทองคล้องใจ
ไม่มีใครยืนข้างกัน เวลาโลกมันร้ายเกินไป
เช้าก็ลุกสู้กับงานหนัก ยิ้มทั้งที่ใจมันสลาย
เคยหวังกับรัก สุดท้ายก็เจ็บซ้ำเดิม
เหลือเพียงรอยยิ้ม ไว้หลอกตัวเอง

[Bridge]
บางคืนแอบถามดาวบนฟ้า
เมื่อไหร่ค่าของฉันจะมี
หรือว่าชีวิตถูกเขียนเอาไว้ตรงนี้
ให้ยิ้มทั้งน้ำตาแบบนี้เรื่อยไป (โอ้เธอ)

[Chorus]
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงบ้านๆ ที่ไม่มีทองคล้องใจ
ไม่มีใครยืนข้างกัน เวลาโลกมันร้ายเกินไป
เช้าก็ลุกสู้กับงานหนัก ยิ้มทั้งที่ใจมันล้าเกินไป
เคยหวังกับรัก สุดท้ายก็เจ็บซ้ำเดิม
เหลือเพียงรอยยิ้ม
เหลือเพียงรอยยิ้ม ให้ใจได้พอหายใจ