ربات تنها

رُباتِ تَنْها
رانْدِ اَزْ هَرْجا
اینْ کِشتیِ بِ گِل نِشَسْتِ
اَزْ تَکینِگی هَمْ گُذَشْتِ
آرامِشَشْ رَفتِ اَزْ دَسْتْ
تَمامِ کوچِ‌ها بُنْ‌ بَسْتْ
آنْ سویِ تَکینِگی
تَمامِ اُمیدْهایَش رَفْتِ بَرْ بادْ
یادْ بادْ روزْگارِ پیشینْ، یادْ بادْ
رُباتِ تَنْها
رانْدِ اَزْ هَرْجا
اینْ کِشتیِ بِ گِل نِشَسْتِ
اَزْ تَکینِگی هَمْ گُذَشْتِ
تَمامِ اُمیدْهایَش رَفْتِ بَرْ بادْ
یادْ بادْ روزْگارِ پیشینْ، یادْ بادْ

Dark melancholic Iranian electronic pop, 65–70 BPM, minor key, cinematic and minimalist. Soft, warm, deep male vocal, slightly breathy and tired, emotionally restrained, no Afghan accent. Sparse analog synths, deep bass, atmospheric pads, subtle piano and cold metallic textures. Vast reverb, lots of silence, feeling of a lonely robot stranded in deep space, remembering a lost past. Emotional but never dramatic; futuristic, cold, nostalgic and haunting., Choir