"Kartka z życia artysty"
Song generated By ✨Song.do
v1
@ Przemysław Art
2026-06-06 23:09:40
歌詞
[Quiet, close, dull piano, raw male baritone vocal]:
1)
[Verse]:
Deszcz zmywa z maski kolory lata,
W lusterkach gaśnie szaleństwa blask.
Drga w rysach twarzy, wątła poświata,
Którą wykreślił bezwzględny czas.
Barwny korowód, gwar obcych głosów,
Próbuję zdusić emocji szum.
Pora na wyjście, bohater z eposu,
Pędzę na scenę ,gdy wzywa mnie tłum.
[Chorus] :
[A powerful wave of guitars and pads, wide, spacious, long notes]:
I oto me życie, tak zmienia się co dzień,
W dziwny niepokój i każe wciąż biec,
Zakazanego owocu cierń,
Wciąż nowy przede mną rysuje cel.
Od lat głośno tętni tęsknoty powidok,
On tnie moją ciemność na tysięczną część.
I nawet gdy porwie mnie czarny horyzont,
Nie puszczę tego, co szczęściem mym jest.
2)
[Verse]:
Publiki rąk gesty wśród smartfonów świateł ,
Słowa refrenu, niesione przez wiatr .
Serce zaś w miłość dla fanów bogate,
Skrywa to, czego - nie pojąłby świat.
Ostatni już utwór ,ostatnie nut brzmienie,
W hotelu znów czai się - samotny ból,
Pomiędzy weną, a ludzkim cierpieniem,
Czas zmienić swą maskę w kolejną z ról.
[Chorus]:
[The whole band explodes, a bright, melodic, and radio-friendly beat]:
I oto me życie, tak zmienia się co dzień,
W dziwny niepokój i każe wciąż biec,
Jak zakazany - owoc w ogrodzie,
Wciąż większy przede mną rysuje cel.
Od lat głośno tętni tęsknoty powidok,
On tnie moją ciemność na tysięczną część.
I nawet gdy porwie mnie czarny horyzont,
Nie puszczę tego, co szczęściem mym jest.
1)
[Verse]:
Deszcz zmywa z maski kolory lata,
W lusterkach gaśnie szaleństwa blask.
Drga w rysach twarzy, wątła poświata,
Którą wykreślił bezwzględny czas.
Barwny korowód, gwar obcych głosów,
Próbuję zdusić emocji szum.
Pora na wyjście, bohater z eposu,
Pędzę na scenę ,gdy wzywa mnie tłum.
[Chorus] :
[A powerful wave of guitars and pads, wide, spacious, long notes]:
I oto me życie, tak zmienia się co dzień,
W dziwny niepokój i każe wciąż biec,
Zakazanego owocu cierń,
Wciąż nowy przede mną rysuje cel.
Od lat głośno tętni tęsknoty powidok,
On tnie moją ciemność na tysięczną część.
I nawet gdy porwie mnie czarny horyzont,
Nie puszczę tego, co szczęściem mym jest.
2)
[Verse]:
Publiki rąk gesty wśród smartfonów świateł ,
Słowa refrenu, niesione przez wiatr .
Serce zaś w miłość dla fanów bogate,
Skrywa to, czego - nie pojąłby świat.
Ostatni już utwór ,ostatnie nut brzmienie,
W hotelu znów czai się - samotny ból,
Pomiędzy weną, a ludzkim cierpieniem,
Czas zmienić swą maskę w kolejną z ról.
[Chorus]:
[The whole band explodes, a bright, melodic, and radio-friendly beat]:
I oto me życie, tak zmienia się co dzień,
W dziwny niepokój i każe wciąż biec,
Jak zakazany - owoc w ogrodzie,
Wciąż większy przede mną rysuje cel.
Od lat głośno tętni tęsknoty powidok,
On tnie moją ciemność na tysięczną część.
I nawet gdy porwie mnie czarny horyzont,
Nie puszczę tego, co szczęściem mym jest.
音楽のスタイル
[*Emotional Polish pop-rock ballad, male baritone vocal. 78 BPM, A minor shifting to C major in chorus. Intimate verses with soft piano, clean electric guitar and subtle bass. Minimal drums building gradually. Chorus huge and anthemic with powerful electric guitars, cinematic pads, deep tom drums and emotional male charismatic epic sustained vocals. Melody: verses low and descending, chorus wide upward leap with long emotional notes. Strong dynamics, melancholic yet uplifting, dramatic cinematic atmosphere, radio-ready hook, expressive emotional delivery, love as prayer and sin. Epic instrumental transitions and epic vocal effects*]