شیما و مسعود

[Verse 1]
شیما کنار پنجره، فنجون چای به دست
مسعود از راه می‌رسه، خستگی‌هاش می‌شکنه
می‌خنده و تمام خونه رنگ تازه می‌گیره
انگار با همین نگاه، دل دوباره جون می‌گیره

[Chorus]
شیما و مسعود، دو تا اسمِ هم‌صدا
دو دل که راهشون رسیده تا به یک قرار
هر جا که باشن، قصه‌شون شروعِ بهاره
عشقشون آروم و روشن، موندنی و بی‌بهانه

[Verse 2]
روی میز، عکسِ سفر، بلیتِ شهرِ شمال
بارونِ ریزِ جاده و آوازِ بی‌خیال
مسعود می‌گه: «با تو، هر راهی خونه‌ست»
شیما جوابش می‌ده: «دل من همین‌جا پیشته»

[Chorus]
شیما و مسعود، دو تا اسمِ هم‌صدا
دو دل که راهشون رسیده تا به یک قرار
هر جا که باشن، قصه‌شون شروعِ بهاره
عشقشون آروم و روشن، موندنی و بی‌بهانه

[Bridge]
سال‌ها اگر ورق بخوره، دستِ همو رها نکنن
توی روزهای ساده هم، برای هم ترانه شن

[Final Chorus]
شیما و مسعود، دو تا اسمِ هم‌صدا
دو دل که راهشون رسیده تا به یک قرار
هر جا که باشن، قصه‌شون شروعِ بهاره
عشقشون آروم و روشن، موندنی و بی‌بهانه

[Outro]
شیما و مسعود، کنار هم، تا همیشه

Persian romantic pop ballad, warm intimate male lead vocal in Persian, lilting 6/8 groove, soft piano and santur motif over gentle acoustic guitar, restrained frame drum entering in the chorus, clear melodic phrasing, close vocal with subtle room reverb, arrangement grows from sparse verse to a tender cinematic final chorus