ATSIZ

Bozkırın rüzgârıydı kalemin,
Sözün kılıç gibi indi zamana.
Ey Atsız,
Adın kazındı Türk’ün damarına.
Geceyi yaran bir kurt ulusu gibi
Yalnızdın, ama eğilmedin asla.
Ne zincir susturdu yüreğini,
Ne de korku değdi o çelik ruha.
Bozkurtlar diriliyor, ey kutlu atam Atsız,
Yolların başıdır bu; onun için pusatsız,
Bir işimiz hep yarım! Yapılmıyor Kürşat'sız!
Kalemin, bir otağ kurdu fikirde,
Her cümle bir sancak, bir akın sesi.
Tarihin derininden kopup gelen
Ataların yankısıydı nefesi.
Ve katında ona da kırk ayrı selam olsun,
“Vaktiyle bir Atsız varmış”, var olsun!
“Türk’üm” demek seninle ateş oldu,
Kanla yazılmış bir yemin gibi.
Sözlerin uyandırdı uyuyanı,
Bir millet silkindi seninle diri.
Anılmadan yaşarsın ve bilmeden acımı,
Belirsiz mezarlarda bir “tabutluk” geçimi,
-ki bugünün erleri, iyi görsün öcümü,
Zaman çürür, düzenler yıkılır,
Ama izlerin kalır taşta, kanda.
Ey Atsız! Sen bir fikir değil sadece,
Bir çağrısın Türk’ün sonsuz yarına.
Böyle düzen, böyle çağ, böyle devran kahrolsun,
“Vaktiyle bir Atsız varmış”, var olsun!
Şimdi göğe bak, yıldızlar şahidin:
Her biri bir alp, her biri bir iz.
Ve her Türk genci yemin eder bugün:
“Unutmayız seni, ey sonsuz Atsız!”
Ordularla yenilmez bir gayız var kanında,
Bizim gönlümüzdesin, Kürşad'ın sofrasında,
Dilek adlı sarayın, artık Tanrı Dağı'nda.
Kutlu Atam durağın, en kutlu diyar olsun,
Vaktiyle bir Atsız varmış; var olsun.
Bozkır yine çağırır, sesin yankı olur,
Her çağda yeniden doğar bu iz.
Bir millet yaşadıkça, bir yemin durur:
Adınla dirilir sonsuza dek biz.
Sen ömründe bir kere, bir kere sevinirken,
Tanrı yolu uzaktır! Biz sıkı giyinirken,
Ve demirdağ bir daha, bir daha delinirken,
Yastığımız mezar taşı, yorganımız kar olsun,
“Vaktiyle bir Atsız varmış”, var olsun!

Hip Hop/Rap, Aggressive, Female Vocals, Bass,Piano,Medium