خیابان خیس

[Verse 1]
باران می‌بارد و من خیس از خاطرات
می‌روم در شهر بی‌پایان، بی‌صدا
سایه‌ها در کوچه می‌رقصند باز
می‌گذرد از پیش چشمانم، رها

[Chorus]
خیابان خیس و من
تنهاتر از همیشه
دلم برای خنده‌های تو پریده
کجایی ای مسافر
کجایی ای رفیق؟
این شهر بدون تو
شده سرد و عمیق

[Verse 2]
چراغ‌های زرد، مات و بی‌حس و حال
پنجره‌ها بسته، انگار که در خیال
من و یک چتر خیس و
کوچه‌ای که می‌لرزد در سؤال

[Chorus]
خیابان خیس و من
تنهاتر از همیشه
دلم برای خنده‌های تو پریده
کجایی ای مسافر
کجایی ای رفیق؟
این شهر بدون تو
شده سرد و عمیق

[Bridge]
اگر برگردی، شبم نفس می‌کشد
این دلِ خسته، باز از تو پر می‌شود
تا آن روزِ دور
من با باران می‌مانم

[Chorus]
خیابان خیس و من
تنهاتر از همیشه
دلم برای خنده‌های تو پریده
کجایی ای مسافر
کجایی ای رفیق؟
این شهر بدون تو
شده سرد و عمیق

Sad pop with mid-tempo 6/8 pulse, soft kick and muted piano in verses; pre-chorus opens with rising strings and filtered pads; chorus blooms with layered harmonies and a sustained synth line. Lead vocal stays close-mic and breathy, with double-tracked choruses, delay throws on key words, and a few wordless backing swells. Rain texture, reversed piano tails, and a subtle sidechain wash through a warm, glossy mix., pop, sad