Luna Caerulea

[Intro – piano + arpa, moi suave]
(Notas lentas, eco frío)
Non naaacíiiiin naaaa túa luuuz…
nin trateeeeiii deeev perteeenceeeeer…

[Estrofa 1]
Chamaches erro ao meu reflexo,
sombra ao que eeeeraaa verdade,
fixeches do distinto uuuuun peesoooo
e da norma, eternidaaaadeee.

Medrei entre ollos alleos
que non sabían mirar,
porque aquilo que é profuuundoooo
É dificil de materializaaar

[Interludio – violín + gaita]
(O violín lamenta en notas longas, a gaita sostén un aire antigo e triste)
[Pre-Coro – piano + chelo]

E aprendín no silencio
o idioma de caer,
onde os raros se atopan
sen necesidade de ser.

[Coro – guitarra eléctrica + batería lenta]
Luuuuuna Caerulea… somos asiiií,
o que non encaixa nin quere encaixar,
luuuuz que naaace fóra doooo fiiiin
e apreeende sooooa a briiillaaaaar.

seeeentiiiiir deemaaaais,
ver o muuundo sen disfraz,
seeee somos difeereeenteees…
é porque vemos maaaaaaaaaaáis.

[Interludio – arpa + piano]
(Gotas sonoras, melancolía suspendida)

[Estrofa 2]
Non hai culpa na diferenza,
nin ferida en existir,
só un mundo demasiado pequeno
para todo o que hai en min.
E nas sombras atopei
outros latexos coma o meu,
unha tribo sen nome
que nunca se perdeu.

[Interludio – guitarra + violín (crescendo)]
(A guitarra abre en distorsión suave, o violín chora enriba)

[Coro final – banda completa]
Chaaaamaaa aaazuuul
Aaaaaardee een miiiin
nooon hai eeerroo en ser asiiiiiií…
So verdade een nóooooos.

Xaaaaaa sen meeeedoooo,
xaaaaa seeen pedir peerdóooon,
somos a noite raaaraaaaa
que entende ooo coraazóoooon.

[Outro – piano + gaita afastada]
[Desvanece lentamente]
E na escuridade…
aprendemos a ver.

Gothic rock/metal melódico con folk celta. Voz masculina profunda, emocional (male only, no female vocals). Guitarras épicas, batería potente, piano, violín y gaita. Oscuro, emocional, vibe 90s