کایو خان

مقدمه - صدای سوت زدنِ طوطی و صدای نوک زدن سریع)
(کایو: چیییییپ! جیک جیک! بیا جلو ببینم!)
​(ورس ۱)
یه پرنده دارم، اسمش کایو، پادشاهِ خونه‌ست
نوکش مثل خنجره، خیلی زود می‌گیره فازِ دیوونه‌ست!
دست ببری سمتش، آخ! که چه گازِ محکمی داره
اما نیم‌ساعت بعد، میاد رو شونه‌م، باز هم بی‌قراره
می‌خواد نازش کنم، ولی همه‌ش گارد می‌گیره
با اون چشمای گرد، وقتی عصبانی می‌شه، نمیشه بهش گفت که میره!
​(کورس)
کایو، کایو، طوطیِ بلا!
با یه قورباغه پلاستیکی، می‌کنه کلی ادعا
بدو بیا، بدو بیا، ریو داره منتظره!
کایو می‌خواد دل ببره، قهرش هم که یه جوره نادره!
​(ورس ۲)
عاشقِ میوه‌ست، سیب و هندونه براش مقدسه
تا صداش میاد، کایو تو آشپزخونه‌ست و هی می‌رسه!
قرمزه هندونه، سبزِ سیب، کایو دهنش رو باز می‌کنه
بعدِ خوردنِ میوه، با آوازِ بلندش، خونه رو پر از ساز می‌کنه
می‌بینه لیوان آب رو؟ انگار گنجِ قارونه!
سرتو برگردونی، رفته تو پارچ، غرقِ آبِ و یه داستانی تو میونه!
​(بریج - ریتم تندتر و خنده‌دار)
(صدای آوازِ جیغی کایو)
بدو بیا! بدو بیا! کایو اومد!
از تو لیوان خورد و آب رو رو فرش پاشید و رفت!
قورباغه‌ش رو پرت می‌کنه، دنبالِ بازی می‌گرده
این پرنده نیست که، یه بمبِ انرژیِ سرگرده! 😂
​(اوت‌رو)
کایوِ عصبانی، کایوِ مهربون
ریو رو دیوونه کرده، با اون جیغِ تو آسمون!
آره کایو... خودِ خودته... رئیسِ خونه!

Kayo